Facetten
Tandheelkundige veneers (ook wel porseleinen veneers of tandporseleinlaminaten genoemd) zijn flinterdunne, op maat gemaakte schelpen van tandkleurig materiaal die zijn ontworpen om het vooroppervlak van de tanden te bedekken om het uiterlijk te verbeteren. Deze schalen zijn aan de voorkant van de tanden vastgemaakt en veranderen hun kleur, vorm, grootte of lengte.
Tandheelkundige fineren kunnen worden gemaakt van porselein of van harscomposietmaterialen. Porseleinen fineren zijn beter bestand tegen vlekken dan harsfineer en bootsen beter de lichtreflecterende eigenschappen van natuurlijke tanden na. De beste materiaalkeuze dient u met uw tandarts te bespreken. Om een tand voor te bereiden op fineer wordt ongeveer 0,5 mm glazuur van het frontoppervlak verwijderd – een hoeveelheid die bijna gelijk is aan de dikte van het fineer dat wordt toegevoegd.
Porseleinen facings – Voordelen, nadelen en beperkingen
- Voordelen: Uitstekende esthetiek en doorschijnendheid, uitstekende vlekbestendigheid, duurzaam bij goed onderhoud, natuurlijke lichtreflectie.
- Nadelen: Onomkeerbare preparatie, hogere kosten dan composiet, kan afsplinteren of breken bij overmatige kracht, reparatie is complexer.
- Beperkingen: Vereist voldoende glazuur voor hechting; niet geschikt wanneer grote structurele versterking nodig is (de voorkeur gaat uit naar kronen); Patiënten met ernstig bruxisme hebben beschermende nachtwakers nodig.
Composietfacings – Voordelen, nadelen en beperkingen
- Voordelen: Lagere kosten, vaak in één bezoek uit te voeren, in sommige gevallen minder tandreductie, gemakkelijker te repareren of aan te passen.
- Nadelen: Meer vatbaar voor verkleuring na verloop van tijd, lagere slijtvastheid en minder natuurlijke translucentie dan porselein.
- Beperkingen: Kortere verwachte levensduur dan porselein; het beste gereserveerd voor tijdelijke oplossingen of gevallen waarin minimale kosten en omkeerbaarheid prioriteiten zijn.
Welke problemen kunnen facings verhelpen?
Facings worden routinematig gebruikt om te corrigeren:
- Tanden die verkleurd zijn – als gevolg van wortelkanaalbehandeling, tetracycline- of andere medicijnvlekken, overmatig fluoride of grote harsvullingen die de tand hebben verkleurd
- Tanden die versleten zijn
- Tanden die afgebroken of gebroken zijn
- Tanden die niet goed uitgelijnd, ongelijkmatig of onregelmatig gevormd zijn (bijvoorbeeld met kraters of uitstulpingen)
- Tanden met openingen ertussen (om de ruimtes af te sluiten)
