درمان بیماری‌های لثه

هدف اصلی درمان کنترل عفونت است. تعداد و انواع درمان بسته به وسعت بیماری لثه متفاوت خواهد بود. هر نوع درمانی مستلزم آن است که بیمار مراقبت های روزانه را در خانه به خوبی انجام دهد. همچنین ممکن است پزشک تغییر رفتارهای خاصی مانند ترک سیگار را به عنوان راهی برای بهبود نتیجه درمان پیشنهاد دهد.

جرم‌گیری عمیق (اسکیلینگ و روت پلنینگ)

دندانپزشک، پریودنتیست یا متخصص بهداشت دندان، پلاک را از طریق یک روش تمیز کردن عمیق به نام جرم گیری و پلنینگ ریشه از بین می برد. جرم گیری به معنای خراشیدن تارتار از بالا و پایین خط لثه است. روت پلنینگ از شر لکه های زبر روی ریشه دندان که در آن میکروب ها جمع می شوند خلاص می شود و به حذف باکتری هایی که در ایجاد بیماری نقش دارند کمک می کند. در برخی موارد ممکن است از لیزر برای حذف پلاک و تارتار استفاده شود. این روش در مقایسه با روش های سنتی تمیز کردن عمیق می تواند منجر به خونریزی، تورم و ناراحتی کمتری شود.

داروها

داروها ممکن است همراه با درمان شامل جرم گیری و صاف کردن ریشه استفاده شوند، اما همیشه نمی توانند جای جراحی را بگیرند. بسته به میزان پیشرفت بیماری، دندانپزشک یا پریودنتیست ممکن است درمان جراحی را پیشنهاد دهد.

درمان‌های جراحی

Flap جراحی. اگر پس از درمان با تمیز کردن عمیق و داروها، التهاب و پاکت های عمیق باقی بماند، ممکن است جراحی لازم باشد. دندانپزشک یا پریودنتیست ممکن است جراحی فلپ را برای برداشتن رسوبات تارتار در پاکت های عمیق یا کاهش پاکت پریودنتال انجام دهد و تمیز نگه داشتن ناحیه را برای بیمار و دندانپزشک آسان تر کند. این جراحی متداول شامل بلند کردن لثه ها و برداشتن تارتار است. سپس لثه ها در جای خود بخیه می شوند تا بافت دوباره به خوبی در اطراف دندان قرار گیرد. پس از جراحی لثه ها بهبود می یابند و محکم تر در اطراف دندان قرار می گیرند. این گاهی اوقات باعث بلندتر ظاهر شدن دندان ها می شود.

پیوندهای استخوان و بافت. علاوه بر جراحی فلپ، پریودنتیست یا دندانپزشک ممکن است روش‌هایی برای بازسازی استخوان یا بافت لثه از دست‌رفته بر اثر پریودنتیت پیشنهاد کند. در پیوند استخوان، استخوان طبیعی یا مصنوعی در ناحیه تحلیل استخوان قرار می‌گیرد تا رشد استخوان را تحریک کند. یکی از روش‌های قابل استفاده همراه پیوند استخوان، بازسازی هدایت‌شده بافت است؛ در این روش قطعه کوچکی از ماده توری‌مانند بین استخوان و لثه قرار می‌گیرد تا از رشد لثه به ناحیه‌ای که باید استخوان تشکیل شود جلوگیری شود و استخوان و بافت همبند فرصت بازسازی پیدا کنند. همچنین ممکن است از فاکتورهای رشد، یعنی پروتئین‌هایی که به بازسازی طبیعی استخوان کمک می‌کنند، استفاده شود. اگر بافت لثه از دست رفته باشد، دندانپزشک یا پریودنتیست می‌تواند پیوند بافت نرم را پیشنهاد کند که در آن ماده مصنوعی یا بافت برداشته‌شده از بخش دیگری از دهان برای پوشاندن ریشه‌های نمایان به کار می‌رود.