پروتز کامل و پارسیل

پروتز یک جایگزین متحرک برای دندان های از دست رفته و بافت های اطراف است. دو نوع موجود است: کامل (کامل) و جزئی. پروتزهای کامل جایگزین تمام دندان‌ها در قوس می‌شوند، در حالی که پروتز پارسیل زمانی استفاده می‌شود که برخی از دندان‌های طبیعی باقی بمانند. آنها گزینه قابل اعتمادی برای بیمارانی هستند که موارد منع ایمپلنت دندانی دارند یا درمان غیر جراحی را ترجیح می دهند.

پروتز کامل از پایه آکریلی همرنگ لثه تشکیل شده که دندان‌های مصنوعی را نگه می‌دارد و برای گیر به مکش، چسبندگی و کنترل عضلات متکی است. ساخت دیجیتال CAD/CAM تطابق را بهبود می‌دهد و تعداد جلسات را کاهش می‌دهد. پروتز کامل سنتی مقرون‌به‌صرفه است، هرچند انواع متکی بر ایمپلنت در صورت امکان ثبات بیشتری دارند.

پروتزهای جزئی (RPDs) به ویژه زمانی که دندان های سالم باقی می مانند، ارزشمند هستند. آنها از جابجایی دندان های باقی مانده جلوگیری می کنند، جویدن، گفتار و ظاهر را بازیابی می کنند و از ساختارهای صورت حمایت می کنند.

انواع اصلی پروتزهای پارسیل:

فریم فلزی ریختگی (کبالت-کروم یا تیتانیوم): استاندارد طلایی برای استحکام، طراحی نازک، تناسب دقیق و توزیع مناسب نیرو. گیره ها ممکن است زیبا شوند یا با اتصالات دقیق جایگزین شوند.

پروتزهای پارسیل آکریلی: مقرون به صرفه و آسان برای تنظیم یا تعمیر؛ مناسب به عنوان راه حل های موقت اما حجیم تر و در دراز مدت کمتر با دوام است.

ترموپلاستیک انعطاف‌پذیر (مانند نایلون Valplast یا رزین استال): بدون فلز، راحت و بسیار زیبا با گیره های همرنگ. ایده آل برای موارد کوتاه یا قدامی و حساسیت های فلزی. انتخاب مورد مهم است، زیرا می‌تواند محدود شود و نگهداری ممکن است در طول زمان کاهش یابد.

طرح‌های هیبریدی: برای راحتی و دوام متعادل، استحکام فلز را با مواد انعطاف پذیر ترکیب کنید.

موفقیت درازمدت مستلزم طراحی بهداشتی، بهداشت روزانه عالی در اطراف گیره ها و اباتمنت ها و مراقبت حرفه ای منظم (تنظیمات، خطوط، تعمیرات) است. هر دو پروتز کامل و جزئی به ارائه جایگزینی در دسترس و موثر دندان در دندانپزشکی مدرن ادامه می دهند.