ونیر دندان
روکش های دندانی (همچنین ونیرهای چینی یا لمینت های چینی دندان نیز نامیده می شود) پوسته های نازک ویفری و سفارشی از مواد همرنگ دندان هستند که برای پوشاندن سطح جلوی دندان ها برای بهبود ظاهر طراحی شده اند. این پوسته ها به جلوی دندان ها چسبانده می شوند و رنگ، شکل، اندازه یا طول آن ها تغییر می کند.
روکش های دندانی را می توان از پرسلن یا از مواد کامپوزیت رزین تهیه کرد. روکش های پرسلن بهتر از روکش های رزینی در برابر لکه ها مقاومت می کنند و بیشتر از خواص انعکاس نور دندان های طبیعی تقلید می کنند. بهترین انتخاب مواد را باید با دندانپزشک خود در میان بگذارید. برای آماده سازی دندان برای روکش، تقریباً 0.5 میلی متر مینا از سطح جلویی برداشته می شود - مقداری تقریباً برابر با ضخامت روکشی که اضافه می شود.
ونیرهای پرسلنی – مزایا، معایب و محدودیت‌ها
- مزایا: زیبایی و شفافیت برجسته، مقاومت عالی در برابر لکه، بادوام در صورت مراقبت مناسب، انعکاس نور طبیعی.
- معایب: آماده‌سازی غیرقابل برگشت، هزینه بیشتر از کامپوزیت، احتمال لب‌پر شدن یا شکستگی تحت نیروی زیاد و تعمیر پیچیده‌تر.
- محدودیت‌ها: نیاز به مینای دندان کافی برای اتصال؛ زمانی که به تقویت سازه اصلی نیاز است مناسب نیست (روکش ها ترجیح داده می شوند). بیماران مبتلا به دندان قروچه شدید نیاز به محافظ شبانه دارند.
ونیرهای رزین کامپوزیت – مزایا، معایب و محدودیت‌ها
- مزایا: هزینه کمتر، اغلب در یک جلسه قابل انجام، در برخی موارد تراش کمتر دندان و تعمیر یا اصلاح آسان‌تر.
- معایب: با گذشت زمان بیشتر مستعد لکه و تغییر رنگ است، مقاومت سایشی کمتر و شفافیت طبیعی کمتری نسبت به پرسلن دارد.
- محدودیت‌ها: طول عمر مورد انتظار کوتاه تر از چینی؛ بهترین راه حل برای راه حل های موقت یا مواردی که حداقل هزینه و برگشت پذیری در اولویت هستند، رزرو شود.
ونیرهای دندانی چه مشکلاتی را اصلاح می‌کنند؟
ونیرها معمولاً برای اصلاح موارد زیر استفاده می‌شوند:
- دندان‌هایی که تغییر رنگ داده‌اند – به دلیل درمان ریشه، لکه‌های تتراسایکلین یا سایر داروها، فلوراید بیش از حد، یا پرکردگی‌های رزینی بزرگی که دندان را تغییر رنگ داده‌اند
- دندان هایی که فرسوده شده اند
- دندان‌های لب‌پر یا شکسته
- دندان هایی که نامرتب، ناهموار یا نامنظم هستند (مثلاً دارای دهانه یا برآمدگی)
- دندان هایی با فاصله بین آنها (برای بستن فضاها)